Szkatułka - żółwik

Dziś post o wiklinie papierowej, której dawno u mnie nie było. Przedstawiam szkatułkę na biżuterię:

Żółwik powstał z kilku powodów. Najważniejszy jest taki, że chciałam wziąć udział w konkursie Pasmanterii Haftix. Drugi powód to chęć zrobienia czegoś innego, fajnego, a zarazem łatwego biorąc pod uwagę moje słabe jeszcze umiejętności w tej technice. Okazało się, że żółwik nie był taki łatwy do wykonania jak mi się wydawało na pierwszy rzut oka;) Po kilku próbach udało mi się wyczarować szkatułkę. Nie malowałam jej farbkami ani nie ozdabiałam w inny sposób. Podoba mi się tak jak jest:) W konkursie wzięło udział jeszcze 9 osób i ku memu pozytywnemu zdziwieniu wygrali wszyscy, a nagroda została podzielna między uczestników:) Do wykonania szkatułki użyłam starej Rzeczpospolitej, którą moi domownicy o zgrozo chcieli wyrzucić po przeczytaniu:D Z tej gazety chyba jak do tej pory najłatwiej robiło mi się same rurki jak i z nich korzystało przy tworzeniu pracy. Na dziś to już tyle rewelacji. Pozdrawiam Was serdecznie życząc wszystkiego dobrego:)

Pierwsze koty za płoty

Kochani, zapominamy o tej pięknej komodzie i armacie z poprzedniego posta i wracamy do rzeczywistości. Ma się ona troszeczkę mniej wspaniale;) Mianowicie chciałam dziś pokazać moje pierwsze i drugie twory z papierowej wikliny. 

Na pierwszy rzut trochę nieudany przejaw moich wygórowanych ambicji. Chciałam stworzyć pewną rzecz, którą zobaczyłam na zdjęciu w internecie i skończyło się na butelkowym stojaku na długopisy:D Potem zrezygnowana okrągłymi kształtami wzięłam się za prostokątny koszyk. Tu znów nauczyłam się pokory. Denko ledwo dokończyłam bo rurki za nic w świecie nie chciały się prosto układać. Po kilku przerwach postanowiłam jednak go dokończyć i gdy już zaczęłam robić ścianki to jakoś szło ale nie do końca. Suma sumarum wyszedł mi kolejny krzywy organizer. To był najwyższy moment by swoje ambicje schować do szuflady i nauczyć się porządnie robić dno - na początek okrągłe:) Gdy już lepiej mi szło powstały dwie miseczki, o takie:

Można powiedzieć, że z nich jestem już zadowolona. Dno wyszło w miarę ładne (a na bank lepsze od wcześniejszych;) i ścianki jakoś tak ładniej (równiej?) się ukształtowały. Cały sekret tkwi w jakości rurek i formie, a przynajmniej tak mi się wydaje. Na koniec zbiorcze ujęcie całości:

No i co o tym myślicie?. Rurek jeszcze nie maluję przed wyplataniem, ani też gotowego wyrobu. Myślę, że jak nabiorę większej pewności siebie to będę coś działać w tym temacie. Na razie chciałabym je zalakierować by ochronić przed wilgocią. Dużo osób w kursach polecają bezbarwny lakier akrylowy do drewna. Tak się przymierzam do jego kupna i prawdopodobnie w końcu się na taki zdecyduję. 

Na koniec przesyłam link do filmiku gdzie twórcy komody z wcześniejszego posta prezentują swoje dzieło: http://www.youtube.com/watch?v=Sp1wnkZAdGc  

Pozdrawiam Was serdecznie i życzę wszystkiego dobrego;)

Papierowa wilkina

Gdy skończyły się środowe spotkania przy wiklinie bardzo mi tego brakowało. Tęskniłam za wyplataniem koszyków, donic i szuflad. Przeglądając o tym filmiki w internecie natrafiłam na hasło: Papierowa wiklina. Okazało się, że jest bardzo dużo różnych kursów i kursików po polsku, czesku i rosyjsku. Można z nich poznać różne metody wyplatania, a ponieważ nie wydawało się to trudne postanowiłam spróbować swoich sił. Z gazetowych rureczek potrafią powstać naprawdę niesamowite rzeczy począwszy od misek, małych i dużych koszy, a skończywszy na rzeczywistych rozmiarów armatach i meblach, np. takich:

 

Zdjęcia komody pochodzą ze strony: http://papierowawiklina.blox.pl/2011/08/niesamowita-komoda-z-PAPIEROWEJ-WIKLINY.html

Zdjęcia armaty pochodzą ze strony:  http://www.papierowawiklina.pl/index.php/84-ogolna/186-sprzedajemy-nasza-armate-z-papierowej-wikliny

Te zdjęcia dosyć mocno mnie zmotywowały i już pierwsze moje prace są gotowe. Jak to się mówi: pierwsze koty za płoty ale o tym następnym razem. Tymczasem pozdrawiam Was serdecznie i życzę wszystkiego dobrego:)