Tusalowy październik

Dziś zdążyłam z prezentacją tusalowego słoiczka na ostatni dzwonek:) Do północy mało już czasu zostało więc nie tracąc go już więcej przedstawiam październikową odsłonę:

U mnie już upycham jak mogę aby się niteczki mieściły i nie wypadały:) Widać oczywiście zielone strzępki z sosnowego salu. Pozostałe z obrazka, który już jest przyszykowany i tylko czeka na wręczenie więc jeszcze pokazać go nie mogę. Z kwestii przyszłości to miałam w planach skończyć sal i dopiero zabrać się za projekt dla mamy ale w wolnej chwili przygotowałam sobie już materiały więc pewnie będę wyszywać na cztery ręce:D Na koniec serdecznie Was pozdrawiam życząc wszystkiego dobrego na kolejne dni:)

Różyczka dla babci

Ostatnio ciągle u mnie albo Tusal albo sal sosnowy lub też inne niezwiązane z rękodziełem posty. Za to dziś dla odmiany pokażę już gotową pracę:) Dla babci z okazji urodzin wyszyłam taką oto różyczkę:

Do urodzin jeszcze jest miesiąc czasu ale znając życie ramki będę troszkę szukać więc jest w sam raz:) Obrazek wyszywałam na Aidzie 14 ct naszą muliną Ariadną. Wzór pochodzi z tegorocznego, lutowego wydania "Igłą malowane". Oryginalnie jest to wzór koralikowy ale babcia nie lubi takich "udziwnień" więc jest tradycyjnie:) I jak Wam się widzi?:) 

Z zimnego i wiejącego chłodem Przemyśla ślę dla Was gorące pozdrowienia i najlepsze życzenia:)

Sal sosnowy - odsłona VIII

Las ciągle się rozrasta. Systematycznie staram się stawiać kolejne krzyżyki choć przez mój wyjazd nad morze troszku Sal poszedł do kącika. Na dzień dzisiejszy prezentuje się następująco:

Do końca już nie wiele mi zostało. Mam nadzieję skończyć lasek przez następne dwa tygodnie:) Trzymajcie kciuki aby się udało bo mama już od jakiegoś czasu przypomina mi o obrazku dla niej, a ja ciągle go odkładam i odkładam. Nie mówię już o dwóch pracach, które czekają na dokończenie:D

Trzymajcie się ciepło Kochani w te jesienne dni;)

Spotkania czar:)

Podczas tegorocznego wyjazdu do Gdańska miało miejsce jedno szczególne dla mnie wydarzenie. Pewnego dnia umówiłam się z naszą blogową koleżanką na spotkanie i pogaduchy. Tak więc bohaterką dzisiejszego posta jest Czarna Dama z Misiowego Zakątka:) Szczerze mówiąc miałam obawy, że może nie bardzo będzie o czym rozmawiać bo przecież w sumie się nie znamy, ale już w pierwszych minutach wiedziałam, że będzie to bardzo fajne spotkanie. Lidka jest sympatyczną i pogodną osobą, polubiłam ją od razu:) Przegadałyśmy kilka ładnych godzin rozprawiając o wielu sprawach. O przeszłości, teraźniejszości i planach na przyszłość. Temat naszego i nie naszego rękodzieła także nie został pominięty:D Tak sobie rozprawiając o rzeczach ważnych i ważniejszych nawet nie zauważyłam jak szybko zleciał czas, a w tak doborowym towarzystwie o to nie trudno;) Bardzo się cieszę z tego spotkania, wspomnienia tamtego dnia zostaną ze mną na długo:) Na koniec otrzymałam prezent i bardzo proszę oto fotki:)

Niestety słodkie nie doczekało dokumentacji zdjęciowej:D Kochana bardzo Ci dziękuję i za prezent i za spotkanie:) A wiesz, że mydełko mama mi zabrała? Powiedziała, że jej na pewno podoba się bardziej niż mi:D No niech i tak będzie, a że w dużym pokoju prezentuje się równie ładnie jak wcześniej w moim więc jakoś to przebolałam;) Przesyłam dla Ciebie i męża pozdrowienia ode mnie, mojego T. i mamy:)

Na koniec tradycyjnym zwyczajem serdecznie pozdrawiam również Tuzaglądaczy życząc wszystkiego dobrego na nadchodzący czas:)

Tegoroczne wakacje:)

Wakacje jak to wakacje. Późno się zaczęły i szybko skończyły. No cóż. Ale za to jest co wspominać:) Przygotowałam mały pokaz slajdów na którym znajdziecie trochę architektury, trochę plaży, małą przeprawę Motławą, a nawet szczyptę historii;) To jak? zaczynamy? Więc zapnijcie pasy i ruszamy;)

Widok ze św. Katarzyny

Na początek trochę architektury i widok ze św. Katarzyny. Kto wie to wie, a kto nie wie ten się dowie, iż św. Katarzyna jest najstarszym kościołem parafialnym na starówce. W swej historii płonęła 3 razy (o ile dobrze pamiętam). W te wakacje skorzystałam z okazji i wdrapałam się na szczyt jej wieży. Po drodze podziwiałam zegar pulsarowy, który aktualnie jest najdokładniejszym zegarem na świecie. Jeśli chcecie więcej poczytać o tym cudzie techniki zapraszam TUTAJ;) 

Do tej pory panoramę Gdańska oglądałam z wieży Bazyliki, wiedziałam, że jest ogromna ale dopiero jak zobaczyłam ją z wieży św. Katarzyny dotarło do mnie jak jest potężna. Zdjęcia z prawej strony slajdu po części to ukazują. Robi wrażenie prawda?:) No i jeszcze budynek dworca kolejowego. Jest bardzo ładny ale mojego z Przemyśla nie pobije:D (T. wybacz;P)

W następną przygodę poprowadzi nas tramwaj wodny. Bo takim ustrojstwem płynęliśmy na Sobieszewo. Po drodze mijaliśmy m.in. statek z pokładem dla helikopterów:)

Podróż na Sobieszewo

Sobieszewo

W między czasie okazało się, że nawet T. tam nie był więc bawiliśmy się w odkrywców. Znaleźliśmy plażę, na której obsypałam lubego piachem z czego nie był zbytnio zadowolony;) Przedzieraliśmy się przez las, a na koniec pokonywaliśmy bardzo długą drogę w poszukiwaniu środka transportu do domu:D Udało się;)

Kto lubi historię ręka do góry:) Na pierwszy rzut Grodzisko w Sopocie. 

Grodzisko w Sopocie

Najpierw zwiedza się część muzealną w nowoczesnym budynku. Można dowiedzieć się ciekawych rzeczy o samym grodzisku, które tam kiedyś było nim się je zobaczy. Idąc drogą leśną w górę mijamy szałas, który bardzo łatwo przeoczyć:D Do samego skansenu wchodzi się przez potężną bramę. Mury mają kilka metrów grubości co można zaobserwować na trzecim zdjęciu wraz z przekrojem. Jest i zbrojownia i kowal, a pierwsze co mi wpadło w oko to krosno:) Kuchnia też niczego sobie. Ciekawe, która pani domu odważyłaby się przygotować obiad w takich warunkach?:)

Na drugi rzut idzie Faktoria w Pruszczu Gdańskim.

Faktoria w Pruszczu Gdańskim

Miejsce również bardzo przyjemne i fajnie zrobione. O wiele przestronniejsze i nowocześniejsze niż Grodzisko w Sopocie ale jak dla mnie o wiele mniej klimatyczne. Niektóre chaty są klimatyzowane i były tam pokazy multimedialne oraz róże wystawy muzealne prezentujące znalezione w tym miejscu przedmioty. Mniejsze budynki przedstawiały życie mieszkańców osady, m.in. kowala i bursztyniarza. Gdy weszłam do jednej z nich przestraszyłam się manekina, który był widoczny po odwróceniu się i myślałam że na zawał zejdę z tego świata:D Możemy tam też zobaczyć obiekty kulturowe jak kamienny krąg na pierwszym zdjęciu. 

Oba miejsca polecam odwiedzić gdy są organizowane różne pokazy i wszystko ożywa. Można wtedy o wiele więcej skorzystać niż tak na sucho;)

Na koniec mego urlopowego posta kilka fotek z plaży, na której starałam się być jak najczęściej:) 

Plaża:)

Plaża c.d.:D

Tak, zdecydowanie najprzyjemniejsze chwile to te na plaży:) Pewnie jak zamieszkam w Gdańsku to będę podchodziła do niej podobnie jak tubylcy, ale póki co zamierzam się napawać każdą chwilą tam spędzoną i każdym jej wspomnieniem;) Przy okazji na plaży w Brzeźnie odkryłam najpyszniejsze lody świata. Mój T. mi je pokazał:) Włoskie lody truskawkowo-ananasowe. Przepyszne!!! Oby za rok też były bo naprawdę lepszych do tej pory nie jadłam;) 

Podczas tegorocznego pobytu w Gdańsku miałam również przyjemność spotkać się z naszą blogową koleżanką - Lidką z Misiowego Zakątka:) Spotkanie było bardzo sympatyczne ale o tym już w następnym poście;)

Tym słodkim i miłym akcentem kończę już pisanie. Mam nadzieję, że dobrnęliście choć do połowy:D Tradycyjnym mym zwyczajem pozdrawiam Was serdecznie i życzę wszystkiego dobrego na nadchodzące dni. Trzymajcie się ciepło:) 

P.s. ponieważ jesień już za pasem to na wspomnienie lata taka oto melodia dla Was:

Anna German - "Dookoła kipi lato" ;)

Tusalowy wrzesień

Tak, u mnie jak zwykle opóźnienie. Nad morzem nie miałam słoiczka by zrobić zdjęcie, a po powrocie kilka dni minęło bez bloga. Teraz na spokojnie prezentuję wrześniową odsłonę:)

Niedługo kolejna odsłona Sosnowego Salu, także bądźcie czujni;) Tymczasem pozdrawiam Was serdecznie życząc wszystkiego dobrego na nadchodzący czas:)

Sal sosnowy - odsłona VII

Uf... dałam radę. Największe drzewko skończone i prezentuje się o tak:

W tym czasie udało się wyszyć również dodatkowe motywy z czego ucieszyły się sarenki i już niedługo przyjdą odwiedzić mój leśny zakątek, który pięknieje z krzyżyka na krzyżyk:)

Podróż nad morze była przyjemna, spędzona przy pracy nad przewieszkami na licytację dla chorej dziewczynki oraz w bardzo miłym towarzystwie. Jeśli czyta Pani tego posta to przesyłam serdeczne pozdrowienia:) Mam nadzieję, że spędzony czas będzie owocny. Was też kochani tu zaglądzacze pozdrawiam równie mocno życząc wszystkim wszystkiego dobrego:)

Próba generalna

Post w stylu chwalimy się:) A pochwalę się tym, że dostałam na urodziny bardzo fajny sprzęcik i nadszedł czas na jego przetestowanie. Taki gadżet miałam w ręku pierwszy raz. Pistolet klejowy mini GR15 firmy Stanley jest malutki i poręczny.

Źródło: http://zamocowania.pl/pistolety_klejowe_stanley.php

Posiada nóżkę, na której się podpiera gdy jest podłączony do prądu. Na początku się przewracał ale gdy kabel wyprostowałam to było już wszystko w jak najlepszym porządku:) Tak myślałam co mogłabym zrobić pożytecznego przy jego pomocy i z propozycją przyszła mama. Poprosiła bym zajęła się wiklinowym słoneczkiem (lub kwiatkiem jak kto woli;) które kiedyś zrobiła na zajęciach z wikliny. Dobrze się wszystko zaczęło układać. Wcześniej uczyłam się robić różyczki z krepiny więc połączyłam te dwie rzeczy ze sobą i wyszło takie cudo:

Małe zbliżenie na różyczkę:

Jak się podoba? Mama zadowolona i robi przymiarki aby dobrze wybrać ścianę:) Ja bym jeszcze jakieś akcenty dodała ale usłyszałam dość zrozumiały dla mnie sprzeciw i zaniechałam tego pomysłu:D Bardzo lubię herbaciane róże więc w takim właśnie kolorze powstały moje pierwsze egzemplarze. Dodatkowo teraz kojarzą mi się z plażą i wakacjami, które dla mnie właśnie się zaczynają - wyjeżdżam do Gdańska. Spacery po słonecznym piasku, morska bryza i piękny ogród w Oliwie. Na ten czas czekałam z utęsknieniem zwłaszcza, że obok będzie mój luby, za którym tęsknię okropnie:) Oby jutro nie było gorąco bo cały dzień spędzę w pociągu i wolałabym jechać przy bardziej sprzyjającej aurze niż 30 stopni w cieniu:D Pozdrawiam wszystkich serdecznie i życzę wszystkiego dobrego:)

Sal sosnowy - odsłona VI

Zając stwierdził, że da mi kredyt zaufania i mimo skąpej roślinności zamieszka w moim lasku. Nie mogłam sprawić mu zawodu i dzielnie rosła kolejna choinka i piękne drzewo:

Pałąki nadal lewitują ale zawitał również kolejny mieszkaniec. Przede mną wyzwanie - największy motyw tego wzoru. Trzymajcie kciuki:) Tymczasem pozdrawiam wszystkich serdecznie życząc oczywiście wszystkiego dobrego:)

Tusalowy sierpień

Jest, już jest:) sierpniowy słoiczek w całej swej okazałości:

 

Za wiele nie przybyło ale troszkę kolorków się pojawiło by potowarzyszyć zielonej mulinie z salu sosnowego:)