"Biżuteria pod choinkę"

Nie wiem czy wszyscy wiedzą więc chciałam poinformować, że na stronie Ariadny jest fajny konkurs dla osób robiących biżuterię pt.: "Biżuteria pod choinkę". Jeden haczyk jest taki, że do wykonania konkursowej biżuterii należy użyć nici. Można stworzyć dowolny element biżuterii lub cały komplet dowolną techniką. Nagroda jest, moim zdaniem, bardzo atrakcyjna gdyż jest nią serwis deserowy z porcelany ćmielowskiej. Zdjęcia prac należy wysyłać do 02.12.2013 roku, a ogłoszenie wyników nastąpi w Mikołajki:) 

>>>"Biżuteria pod choinkę"<<<

Wszelkie szczegółowe informacje oraz regulamin na stronie konkursu, do której przeniesiecie się klikając hasło wyżej;) Jeśli jest ktoś chętny na sprawienie sobie mikołajkowego prezentu to zapraszam do wzięcia udziału w konkursie. Ja Was serdecznie pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego:)

Sal sosnowy - The End:)

Nadeszła pora i na mój lasek. Przygoda z nim dobiegła końca i dziś mogę pokazać ostatni jego element:)

Doleciały ostatnie grupy ptaków i oczywiście pałąki przestały lewitować. Wczoraj wyprałam i wyprasowałam to dzieło więc dzisiaj mogę również pokazać całość:

"La Pineta di classe" autorstwa Renato Paolin

Kanwa Aida 20ct
Mulina Ariadna nr 1688

Nie będę mówić, że nie wyszło mi to czy tamto bo nieskromnie mówiąc lasek wyszedł mi świetnie i ta praca bardzo mi się podoba:) Mam nadzieję, że moje wykonanie również i Wam przypadnie do gustu choć oryginalnie powinno się użyć białych nici i wyszywać na lnie. Pozostaje tylko oprawić i na ścianie powiesić, jednak to dopiero w następnym roku. Tymczasem przesyłam cieplutkie pozdrowienia jesienne i życzę wszystkim wszystkiego dobrego:)

Pan Jezus

Ostatnio prezentowałam same materiały do pracy. Na dzień dzisiejszy praca prezentuje się następująco:

Oczywiście kontury korony cierniowej zostawiam na koniec, tak mi jest wygodniej. Do końca jeszcze sporo brakuje ale do gwiazdki myślę skończyć. Planuję ten obrazek podarować mamie pod choinkę ale cicho sza;)

Mój sosnowy lasek już się ładnie suszy. Niedługo w ruch pójdzie żelazko i aparat więc na dniach będę się chwalić kominkową ozdobą:) Tymczasem przesyłam serdeczne pozdrowienia i życzenia wszystkiego dobrego dla każdego tu zaglądacza:)

Tusalowy listopad

Ja jak zwykle spóźniona ale na szczęście się zreflektowałam i dziś wykonałam zdjęcie listopadowego słoiczka tusalowego. Prezentuje się następująco:

Szczerze przyznam, że gdybym nie przypomniała sobie o tym salu to pewnie kolejny miesiąc nic by się na blogu nie ruszyło. To nawet nie to, że nie mam czasu na robótki bo i sal sosonowy już skończyłam i prezent dla Bartusia również. Chyba po prostu potrzebowałam takiej przerwy od bloga. Przecież nie będę zwalać na jesień bo ja bardzo lubię tę porę roku (zaraz po zimie;) i żadna jesienna depresja nie wchodzi w grę:D No nic. dość tych smutków. Biorę się za siebie i mam nadzieję szybko wrócę do formy, a na dniach i do Was pozaglądam bo nie odwiedzałam nikogo od dłuuugiego czasu.

Na cztery ręce:)

Ostatnio pisałam o nowym projekcie dla mamy, który zaczęłam. Miał on wprawdzie poczekać aż skończę sal sosnowy ale co tam:) Planowane jest wyszycie wizerunku Pana Jezusa:

Od dawna podobał mi się ten wzór. Wyszyty będzie na beżowej Aidzie 18ct mulina Ariadną - jednak nieco inną. Ostatnio mama robiła porządki u babci i znalazła dosyć pokaźną liczbę motków na strychu, starannie zawiniętych w papier. Do tej pory nie wiem jaki to kolor. Na pierwszy rzut oka wygląda jak czarny ale gdy tak na niego patrzę i patrzę to wydaje mi się jakby to był taki bardzo ciemny kolor granatowy. Chyba, że to tylko złudzenie optyczne:) Nie wiem z jakiego roku są te motki ale zrobiłam zdjęcie zbliżeniowe:)

Tak więc teraz i sal i projekt dla mamy i w sumie brakuje mi rąk:) Trzymajcie za mnie kciuki, a tymczasem pozdrawiam Was serdecznie życząc wszystkiego dobrego na kolejne dni:)

Tusalowy październik

Dziś zdążyłam z prezentacją tusalowego słoiczka na ostatni dzwonek:) Do północy mało już czasu zostało więc nie tracąc go już więcej przedstawiam październikową odsłonę:

U mnie już upycham jak mogę aby się niteczki mieściły i nie wypadały:) Widać oczywiście zielone strzępki z sosnowego salu. Pozostałe z obrazka, który już jest przyszykowany i tylko czeka na wręczenie więc jeszcze pokazać go nie mogę. Z kwestii przyszłości to miałam w planach skończyć sal i dopiero zabrać się za projekt dla mamy ale w wolnej chwili przygotowałam sobie już materiały więc pewnie będę wyszywać na cztery ręce:D Na koniec serdecznie Was pozdrawiam życząc wszystkiego dobrego na kolejne dni:)

Różyczka dla babci

Ostatnio ciągle u mnie albo Tusal albo sal sosnowy lub też inne niezwiązane z rękodziełem posty. Za to dziś dla odmiany pokażę już gotową pracę:) Dla babci z okazji urodzin wyszyłam taką oto różyczkę:

Do urodzin jeszcze jest miesiąc czasu ale znając życie ramki będę troszkę szukać więc jest w sam raz:) Obrazek wyszywałam na Aidzie 14 ct naszą muliną Ariadną. Wzór pochodzi z tegorocznego, lutowego wydania "Igłą malowane". Oryginalnie jest to wzór koralikowy ale babcia nie lubi takich "udziwnień" więc jest tradycyjnie:) I jak Wam się widzi?:) 

Z zimnego i wiejącego chłodem Przemyśla ślę dla Was gorące pozdrowienia i najlepsze życzenia:)

Sal sosnowy - odsłona VIII

Las ciągle się rozrasta. Systematycznie staram się stawiać kolejne krzyżyki choć przez mój wyjazd nad morze troszku Sal poszedł do kącika. Na dzień dzisiejszy prezentuje się następująco:

Do końca już nie wiele mi zostało. Mam nadzieję skończyć lasek przez następne dwa tygodnie:) Trzymajcie kciuki aby się udało bo mama już od jakiegoś czasu przypomina mi o obrazku dla niej, a ja ciągle go odkładam i odkładam. Nie mówię już o dwóch pracach, które czekają na dokończenie:D

Trzymajcie się ciepło Kochani w te jesienne dni;)

Spotkania czar:)

Podczas tegorocznego wyjazdu do Gdańska miało miejsce jedno szczególne dla mnie wydarzenie. Pewnego dnia umówiłam się z naszą blogową koleżanką na spotkanie i pogaduchy. Tak więc bohaterką dzisiejszego posta jest Czarna Dama z Misiowego Zakątka:) Szczerze mówiąc miałam obawy, że może nie bardzo będzie o czym rozmawiać bo przecież w sumie się nie znamy, ale już w pierwszych minutach wiedziałam, że będzie to bardzo fajne spotkanie. Lidka jest sympatyczną i pogodną osobą, polubiłam ją od razu:) Przegadałyśmy kilka ładnych godzin rozprawiając o wielu sprawach. O przeszłości, teraźniejszości i planach na przyszłość. Temat naszego i nie naszego rękodzieła także nie został pominięty:D Tak sobie rozprawiając o rzeczach ważnych i ważniejszych nawet nie zauważyłam jak szybko zleciał czas, a w tak doborowym towarzystwie o to nie trudno;) Bardzo się cieszę z tego spotkania, wspomnienia tamtego dnia zostaną ze mną na długo:) Na koniec otrzymałam prezent i bardzo proszę oto fotki:)

Niestety słodkie nie doczekało dokumentacji zdjęciowej:D Kochana bardzo Ci dziękuję i za prezent i za spotkanie:) A wiesz, że mydełko mama mi zabrała? Powiedziała, że jej na pewno podoba się bardziej niż mi:D No niech i tak będzie, a że w dużym pokoju prezentuje się równie ładnie jak wcześniej w moim więc jakoś to przebolałam;) Przesyłam dla Ciebie i męża pozdrowienia ode mnie, mojego T. i mamy:)

Na koniec tradycyjnym zwyczajem serdecznie pozdrawiam również Tuzaglądaczy życząc wszystkiego dobrego na nadchodzący czas:)

Tegoroczne wakacje:)

Wakacje jak to wakacje. Późno się zaczęły i szybko skończyły. No cóż. Ale za to jest co wspominać:) Przygotowałam mały pokaz slajdów na którym znajdziecie trochę architektury, trochę plaży, małą przeprawę Motławą, a nawet szczyptę historii;) To jak? zaczynamy? Więc zapnijcie pasy i ruszamy;)

Widok ze św. Katarzyny

Na początek trochę architektury i widok ze św. Katarzyny. Kto wie to wie, a kto nie wie ten się dowie, iż św. Katarzyna jest najstarszym kościołem parafialnym na starówce. W swej historii płonęła 3 razy (o ile dobrze pamiętam). W te wakacje skorzystałam z okazji i wdrapałam się na szczyt jej wieży. Po drodze podziwiałam zegar pulsarowy, który aktualnie jest najdokładniejszym zegarem na świecie. Jeśli chcecie więcej poczytać o tym cudzie techniki zapraszam TUTAJ;) 

Do tej pory panoramę Gdańska oglądałam z wieży Bazyliki, wiedziałam, że jest ogromna ale dopiero jak zobaczyłam ją z wieży św. Katarzyny dotarło do mnie jak jest potężna. Zdjęcia z prawej strony slajdu po części to ukazują. Robi wrażenie prawda?:) No i jeszcze budynek dworca kolejowego. Jest bardzo ładny ale mojego z Przemyśla nie pobije:D (T. wybacz;P)

W następną przygodę poprowadzi nas tramwaj wodny. Bo takim ustrojstwem płynęliśmy na Sobieszewo. Po drodze mijaliśmy m.in. statek z pokładem dla helikopterów:)

Podróż na Sobieszewo

Sobieszewo

W między czasie okazało się, że nawet T. tam nie był więc bawiliśmy się w odkrywców. Znaleźliśmy plażę, na której obsypałam lubego piachem z czego nie był zbytnio zadowolony;) Przedzieraliśmy się przez las, a na koniec pokonywaliśmy bardzo długą drogę w poszukiwaniu środka transportu do domu:D Udało się;)

Kto lubi historię ręka do góry:) Na pierwszy rzut Grodzisko w Sopocie. 

Grodzisko w Sopocie

Najpierw zwiedza się część muzealną w nowoczesnym budynku. Można dowiedzieć się ciekawych rzeczy o samym grodzisku, które tam kiedyś było nim się je zobaczy. Idąc drogą leśną w górę mijamy szałas, który bardzo łatwo przeoczyć:D Do samego skansenu wchodzi się przez potężną bramę. Mury mają kilka metrów grubości co można zaobserwować na trzecim zdjęciu wraz z przekrojem. Jest i zbrojownia i kowal, a pierwsze co mi wpadło w oko to krosno:) Kuchnia też niczego sobie. Ciekawe, która pani domu odważyłaby się przygotować obiad w takich warunkach?:)

Na drugi rzut idzie Faktoria w Pruszczu Gdańskim.

Faktoria w Pruszczu Gdańskim

Miejsce również bardzo przyjemne i fajnie zrobione. O wiele przestronniejsze i nowocześniejsze niż Grodzisko w Sopocie ale jak dla mnie o wiele mniej klimatyczne. Niektóre chaty są klimatyzowane i były tam pokazy multimedialne oraz róże wystawy muzealne prezentujące znalezione w tym miejscu przedmioty. Mniejsze budynki przedstawiały życie mieszkańców osady, m.in. kowala i bursztyniarza. Gdy weszłam do jednej z nich przestraszyłam się manekina, który był widoczny po odwróceniu się i myślałam że na zawał zejdę z tego świata:D Możemy tam też zobaczyć obiekty kulturowe jak kamienny krąg na pierwszym zdjęciu. 

Oba miejsca polecam odwiedzić gdy są organizowane różne pokazy i wszystko ożywa. Można wtedy o wiele więcej skorzystać niż tak na sucho;)

Na koniec mego urlopowego posta kilka fotek z plaży, na której starałam się być jak najczęściej:) 

Plaża:)

Plaża c.d.:D

Tak, zdecydowanie najprzyjemniejsze chwile to te na plaży:) Pewnie jak zamieszkam w Gdańsku to będę podchodziła do niej podobnie jak tubylcy, ale póki co zamierzam się napawać każdą chwilą tam spędzoną i każdym jej wspomnieniem;) Przy okazji na plaży w Brzeźnie odkryłam najpyszniejsze lody świata. Mój T. mi je pokazał:) Włoskie lody truskawkowo-ananasowe. Przepyszne!!! Oby za rok też były bo naprawdę lepszych do tej pory nie jadłam;) 

Podczas tegorocznego pobytu w Gdańsku miałam również przyjemność spotkać się z naszą blogową koleżanką - Lidką z Misiowego Zakątka:) Spotkanie było bardzo sympatyczne ale o tym już w następnym poście;)

Tym słodkim i miłym akcentem kończę już pisanie. Mam nadzieję, że dobrnęliście choć do połowy:D Tradycyjnym mym zwyczajem pozdrawiam Was serdecznie i życzę wszystkiego dobrego na nadchodzące dni. Trzymajcie się ciepło:) 

P.s. ponieważ jesień już za pasem to na wspomnienie lata taka oto melodia dla Was:

Anna German - "Dookoła kipi lato" ;)